‘หมายจับ’ ออกง่าย! ‘พระพรหมเมธี’ เสียหายย่อยยับ ไร้คนรับผิดชอบ!

 

‘หมายจับ’ ออกง่าย! ‘พระพรหมเมธี’ เสียหายย่อยยับ ไร้คนรับผิดชอบ!

       

                                                                                   พันตำรวจเอกวิรุตม์ ศิริสวัสดิบุตร

 

กระบวนการยุติธรรมอาญาไทยในปัจจุบันมีปัญหาเลวร้าย เพราะนอกจากรัฐจะปล่อยให้ตำรวจออก ‘หมายเรียก’ คนเป็นผู้ต้องหากันแสนง่ายแล้ว การขอให้ศาลออก ‘หมายจับ’ ผู้ถูกกล่าวหาทั้งหญิงชาย ก็ง่ายไม่ต่างกัน!

ทั้งที่คดีส่วนใหญ่ผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้หลบหนีไปไหนหรือก่ออันตรายอะไร ตำรวจสามารถออกหมายเรียกมาแจ้งข้อหาได้ แต่ตำรวจผู้ใหญ่ก็ไม่ต้องการ อยากได้ ‘หมายจับ’ เพื่อจะได้ใช้ไล่จับหรือใช้ตำรวจคอมมานโดล้อมบ้านให้เป็นข่าวเอิกเกริกเป็นผลงานเด่นดัง!

อีกทั้งเป็นการสร้างกระแสให้ผู้คนเข้าใจว่าผู้ถูกกล่าวหากระทำผิด มิฉะนั้นศาลคงไม่ออกหมายจับให้ ซึ่งแท้จริงไม่เกี่ยวกัน

เพราะ ป.วิ อาญา มาตรา 66 บัญญัติเหตุในการออกหมายจับไว้ตาม (1) แค่ ‘มีหลักฐานตามสมควรว่าน่าจะได้กระทำความผิด’ เท่านั้น ซึ่งทำให้เกิดปัญหาศาลออกหมายจับบุคคลตามที่ตำรวจขอได้ง่าย

นอกจากนั้นการออกหมายจับก็เพื่อจะได้ใช้ไล่จับแล้วนำไปฝากขังและคัดค้านการประกันตัว โดยอ้างมั่วๆ ว่า ‘น่าจะหลบหนี’ ทำให้ ‘ติดคุกล่วงหน้า’ โดยไม่ต้องรอให้ศาลมีคำพิพากษาอะไร ผู้คนบางกลุ่มรู้สึกสะใจ!

หลักความยุติธรรมสมัยใหม่ที่ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่า ผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้กระทำผิด แทบไม่มีความหมายอะไรในกระบวนการยุติธรรมชั้นสอบสวนที่ป่าเถื่อนของไทย!

เป็นระบบความยุติธรรมวิปริตที่สร้างความเสียหายร้ายแรงต่อชีวิตของบุคคลผู้ถูกออกหมายจับอย่างไม่เป็นธรรมตลอดมา

แต่เมื่อศาลมีคำพิพากษายกฟ้องคดี ก็ไม่มีใครทั้งตำรวจและอัยการต้องรับผิดชอบต่อความเสียหายย่อยยับที่ไม่สามารถแก้ไขให้กลับคืนมาได้แม้แต่คนเดียว!

อย่างกรณี ‘พระพรหมเมธี’ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสัมพันธวงศาราม ถูกกล่าวหาว่าร่วมสนับสนุนการ “ทุจริตเงินวัด” ถูกตำรวจขอศาลให้ออกหมายจับเป็นข่าวเอิกเกริกเมื่อปี 2561 ทั้งที่ข้อเท็จจริงสามารถออกหมายเรียกได้ ทำให้ท่านต้องหลบหนีทั้งจีวรออกทางชายแดนไปอยู่ประเทศเยอรมนีนานถึง 7 ปี เพราะ ‘ไม่ต้องการถูกสึกจากความเป็นพระ’ และได้กลับมาต่อสู้คดีในเวลาต่อมา สุดท้ายศาลได้มีคำพิพากษายกฟ้อง แต่ความเสียหายที่เกิดกับท่านมากมายเหลือคณานับ ไม่มีใครต้องรับผิดชอบอะไรเลย!

หรืออย่าง ‘คดีบุ๋ม’ ปนัดดา วงศ์ผู้ดี ก็เช่นกัน หลังจากมีข่าวถูกกล่าวหาว่าฉ้อโกงประชาชน เธอก็แสดงเจตนาพร้อมเข้าพบพนักงานสอบสวนเพื่อรับทราบข้อหาต่อสู้คดี แค่มีหมายเรียกไปเธอก็มาหรือว่าโทรศัพท์แจ้งก็ยังได้ จะต้องออกหมายจับให้วุ่นวายกันทำไม?

แต่ตำรวจก็ยังไปขอศาลให้ออกหมาย เพื่อจะได้เป็นข่าวใหญ่และใช้กำลังล้อมบ้านทำการจับและเป็นเหตุในการคัดค้านการประกันตัว ทำให้เธอต้อง ‘ติดคุกล่วงหน้า’ โดยที่ศาลยังไม่ได้มีคำพิพากษาอะไร เป็นการลดทอนความสามารถในการรวบรวมพยานหลักฐานต่อสู้คดีอย่างยุติธรรมของเธออีกด้วย!

เป็นปัญหาใหญ่ที่ สส.ต้องเสนอให้มีการแก้ไขประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 66 “ให้การออกหมายจับไม่ว่าโทษจะหนักหรือเบาเท่าใดต้องผ่านการตรวจพยานหลักฐานจากอัยการจนมั่นใจว่า จะสามารถสั่งฟ้องคดีพิสูจน์ความผิดให้ศาลพิพากษาลงโทษได้ รวมทั้งผู้ต้องหาต้องมีพฤติการณ์หลบหนี หรือทำลายพยานหลักฐานหรือก่ออันตรายต่อบุคคลหรือทรัพย์สินอย่างหนึ่งอย่างใดด้วยเท่านั้น”

แก้ปัญหาศาลออกหมายจับบุคคลผู้ถูกกล่าวหาคดีอาญามาขังโดยไม่จำเป็นกันมากมาย แล้วสุดท้ายอัยการสั่งไม่ฟ้องหรือศาลพิพากษายกฟ้อง แต่ไม่มีใครต้องรับผิดชอบอะไรเลยแม้แต่คนเดียวเช่นทุกวันนี้!.

          ที่มา: นสพ.ไทยโพสต์คอลัมน์ เสียงประชาชนปฏิรูปตำรวจ : ฉบับวันที่ 9 พ.ย. 2569

 

 

About The Author